Tags

Κάποιες μέρες

 

Κάποιες μέρες βάζω τους ανθρώπους στη θέση τους στο τραπέζι,

λυγίζω τα πόδια τους απ’ τα γόνατα,

αν διατίθενται με αυτό το χαρακτηριστικό,

και τους στερεώνω στις μικροσκοπικές ξύλινες καρέκλες.

 

Όλο τ’ απόγεμα αλληλοκοιτάζονται,

ο άντρας με το καφέ κουστούμι,

η γυναίκα με το γαλάζιο φόρεμα,

απολύτως ακίνητοι, απολύτως ευπρεπείς.

 

Άλλες μέρες όμως, είμαι εγώ εκείνος

που τον σηκώνουν ψηλά απ’ τη μέση

ύστερα τον κατεβάζουν μες στην τραπεζαρία ενός κουκλόσπιτου

και κάθεται με τους άλλους στο μακρύ τραπέζι.

 

Τι αστείο!

Αλλά πώς θα σου φαινόταν εσένα

να μην ξέρεις ποτέ απ’ τη μια μέρα στην άλλη

αν θα την περάσεις

 

τριγυρνώντας σαν λαμπερός θεός,

με τους ώμους χωμένους στα σύννεφα,

ή καθισμένος κάτω εκεί ανάμεσα στους τοίχους με την ταπετσαρία

κοιτάζοντας απλανώς μπροστά με το μικρό πλαστικό σου πρόσωπο;

 

BILLY COLLINS (γεν. 1941)
απόδοση: Χρύσα Φραγκιαδάκη

 http://www.poets.org/poetsorg/poem/some-days

 

© CHRISSA FRAGIADAKI , D for Dashes—moonlighting in Amherstland, [2014]